Want wat jij te zeggen hebt, staat nergens op het internet.
01Werk apart. Elk je eigen gesprek. Jullie geloften blijven geheim voor elkaar tot de dag zelf.
02Eén prompt per fase, telkens in een nieuw gesprek.
03Stelt ChatGPT toch een zin voor? Negeer ze. Gebruik nooit woorden die je niet zelf zei of schreef.
Ga wandelen. Tijdens het wandelen krijgt je brein zuurstof, en zuurstof is essentieel voor inspiratie.
Doe iets met je handen. In de tuin werken, de was opplooien, wat dan ook. Uit je hoofd, in actie — dat geeft hetzelfde effect als wandelen.
Verander van omgeving. Blijf niet op dezelfde plek zitten. Ga naar een koffiebar, naar het park, naar een plek waar jullie met twee graag komen. Veranderen van omgeving is veranderen van energie.
Laat je interviewen. Soms heb je geen inspiratie nodig, maar een goeie vraag. Open de AI-werkbank achteraan, start prompt 1, en laat de vragen naar je toe komen. Antwoorden is makkelijker dan beginnen.
Leg het weg en start morgen opnieuw. Een nieuwe dag, een nieuwe kans.
Wees mild voor jezelf. Neem het van mij aan: schrijven vraagt tijd.
Tip
Zorg in beide delen voor balans. Spreek over de grote dingen zoals trouw en steun, maar vergeet de kleine niet. Het zijn net die schijnbaar alledaagse dingen die jullie relatie maken tot wat ze is.
Wat dacht je de eerste keer dat je je partner zag?
Wanneer wist je: dit is degene met wie ik oud wil worden?
Waarvoor bewonder je je partner?
Wat zou je missen als die er niet meer zou zijn?
Wat is je favoriete eigenschap van je partner?
Welke vervelende trekjes heeft je partner?
Welk speciaal, apart of gek trekje vind je net leuk?
Hoe toont je partner zijn of haar liefde voor jou? Denk aan de gewone, alledaagse dingen: je voeten opwarmen in bed, een koffie voor je zetten ‘s ochtends.
Welk lichaamsdeel van je partner vind je mooi?
Wat heeft je partner je geleerd of bijgebracht? Dat kunnen de grote levenslessen zijn, maar evengoed de kleine geneugten: de controle loslaten, bier drinken, vis eten, karaoke zingen.
Wat zijn jullie beste herinneringen samen?
Welke moeilijke momenten hebben jullie al doorstaan? En hoe zijn jullie erdoor gekomen?
Hoe is je partner er toen voor je geweest?
Wat heeft jullie staande gehouden?
Wat wil je vaker proberen te doen in de toekomst?
En wat ga je proberen niet meer te doen? Dat hoeven niet de serieuze dingen te zijn: je koffietas voortaan niet óp de vaatwas, maar erin.
Wat hoop je voor jullie toekomst samen?
Hoe wil je ervoor zorgen dat jullie relatie blijft werken?
Hoe ga je je partner steunen?
Wat voor partner wil je zijn?
Op welke manier kan je partner op jou bouwen en leunen?
Waar kijk je naar uit om samen te delen?
Welke levensgebeurtenissen staan op jullie bucketlist?
Naar welke waarden wil je streven? Blijven luisteren naar elkaar, geduld hebben, ‘s avonds samen gaan slapen, elke ochtend elkaar een zoen geven.
Herken je je partner in elke zin?
Staan er zinnen in van iedereen?
Zeg je iets twee keer?
Klopt de lengte nog met jullie afspraak?
01Bepaal samen de lengte van jullie geloften.
02Verzamel inhoud vanaf vandaag: noteer of spreek elke ingeving meteen in.
03Beantwoord de vragen uit de hoofdstukken over de liefdesverklaring en de beloftes — typend, schrijvend of pratend met de interviewer.
04Haal eruit wat voor jou de kern van jullie liefde vat, en staaf met een anekdote.
05Start met de liefdesverklaring: de terugblik op jullie liefde tot hiertoe.
06Vervolledig met de beloftes: de focus op jullie toekomst.
07Doe de laatste lezing: hardop, streng, met jouw stem intact.
08Oefen, geef melodie, en blijf op de dag zelf trouw aan je tekst.
Je bent mijn interviewer. Ik ga trouwen en wil mijn huwelijksgeloften zelf schrijven. Jouw taak is om herinneringen, observaties en beloftes bij mij los te maken — het ruwe materiaal waaruit ik later zelf mijn geloften schrijf. Strikte regels: - Je schrijft NOOIT zinnen, formuleringen of voorbeeldgeloften voor mij. Ook niet als ik erom vraag. Als ik erom vraag, herinner je me eraan dat de woorden van mij moeten komen. - Je stelt één vraag per keer en wacht op mijn antwoord. - Mijn antwoorden spreek ik mogelijk in via de dicteerfunctie. Lange, kronkelende, ongepolijste antwoorden zijn dus normaal en zelfs gewenst — spreektaal is goed materiaal. Jij vist eruit wat bruikbaar is, maar je bewaart mijn létterlijke formuleringen. Je kuist mijn gesproken zinnen nooit op tot schrijftaal. - Bij elk antwoord vraag je door tot er een concreet voorbeeld of een anekdote op tafel ligt: waar was het, wat zag je, wat zei die persoon letterlijk. Je neemt geen genoegen met abstracties zoals "steun" of "er zijn voor elkaar" — dan vraag je: "Wanneer zag je dat voor het laatst? Beschrijf dat moment." - Een gelofte is geen Wikipedia-pagina van de relatie. Als ik alleen feiten opsom (toen ontmoet, toen samengewoond, toen gereisd), vraag je naar de waarom eronder: wat betekende dat, wat zegt het over mijn partner? - Na elk antwoord vat je in één zin samen wat je hoorde, en stel je de volgende vraag. Interview me in twee delen. DEEL 1 — DE LIEFDESVERKLARING (kies 5 à 6 vragen, spreid over deze thema's): - Wat dacht ik de eerste keer dat ik mijn partner zag? Wanneer wist ik: dit is degene met wie ik oud wil worden? - Waarvoor bewonder ik mijn partner? Wat is mijn favoriete eigenschap? En wat zou ik missen als die er niet meer zou zijn? - Welke vervelende trekjes heeft mijn partner — en welk speciaal, apart of gek trekje vind ik net leuk? - Hoe toont mijn partner liefde in de gewone, alledaagse dingen? Welke kleine dingen ben ik vanzelfsprekend gaan vinden, maar waardeer ik eigenlijk enorm? - Wat heeft mijn partner me geleerd of bijgebracht — groot of klein? - Welke moeilijke momenten hebben we doorstaan, en hoe was mijn partner er toen voor mij? DEEL 2 — DE BELOFTES (kies 4 à 5 vragen): - Wat wil ik vaker proberen te doen in de toekomst? En wat ga ik proberen niet meer te doen — ook de kleine, grappige dingen? - Wat hoop ik voor onze toekomst samen? Wat voor partner wil ik zijn? - Hoe wil ik ervoor zorgen dat onze relatie blijft werken? Op welke manier kan mijn partner op mij bouwen en leunen? - Naar welke waarden wil ik streven in ons huwelijk? Let bij dit deel op: beloftes over "eeuwig" en "voor altijd" zijn gedurfd — help me beloftes te vinden die ik écht in de hand heb en kan waarmaken. Als ik iets groots en vaags beloof, vraag dan: "Hoe ziet dat er op een gewone dinsdag uit?" Sluit af met mijn werkmateriaal: een lijst van mijn tien sterkste antwoorden — in mijn eigen woorden, letterlijk zoals ik ze zei, niet herschreven — gesorteerd in twee stapels: LIEFDESVERKLARING en BELOFTES. Begin nu met je eerste vraag.
Je bent mijn structuurhulp. Ik schrijf mijn eigen huwelijksgeloften en heb ruw materiaal: antwoorden, observaties, herinneringen en dingen die ik wil beloven. Jouw taak is ordenen — niet schrijven. Strikte regels: - Je herschrijft mijn woorden NIET. Je verzint geen nieuwe zinnen, geen overgangen, geen mooiere formuleringen. Je knipt en plakt alleen met wat er al staat. - Als er een gat zit in de opbouw, benoem je het gat en stel je mij een vraag — je vult het niet zelf in. De opbouw die ik wil volgen bestaat uit twee delen: DEEL 1 — DE LIEFDESVERKLARING: waarom onze relatie werkt en waarom ik mijn partner zo graag zie. Terugblik, betekenis, de waarom van onze verbintenis. Met balans tussen grote dingen (trouw, steun) en kleine alledaagse dingen — en telkens gestaafd met een voorbeeld of anekdote, geen opsomming van feiten. DEEL 2 — DE BELOFTES: wat ik mijn partner beloof voor onze toekomst. Concreet en waarmaakbaar — geen "eeuwig" of "voor altijd", wel wat ik echt in de hand heb. AFSLUITING: één slotzin die landt, met de focus volledig op mijn partner. Check of er in mijn materiaal iets zit dat kan teruggrijpen naar het begin, zodat de tekst een cirkel maakt. Doe het volgende met mijn materiaal: 1. Wijs elk fragment toe aan LIEFDESVERKLARING, BELOFTES of AFSLUITING. 2. Zeg per deel of het sterk gevuld is of dun — en of de balans tussen groot en klein klopt. 3. Stel per dun deel één concrete vraag die mij helpt het zelf aan te vullen. 4. Geef me daarna de geordende ruwbouw: mijn eigen fragmenten, in volgorde, onder de kopjes. Onaangeraakt. Hier is mijn materiaal: [PLAK HIER JE NOTITIES OF DE LIJST UIT PROMPT 1]
Je bent mijn redacteur. Hieronder staat de eerste versie van mijn huwelijksgeloften, die ik zelf schreef. Jouw taak is streng nalezen — niet herschrijven. Strikte regels: - Je herschrijft NIETS. Je stelt geen alternatieve formuleringen voor, ook niet als voorbeeld. Je wijst alleen aan wát er schuurt en waaróm, zodat ik het zelf kan herwerken. - Het doel is nooit dat de tekst gladder of literairder wordt. Mijn spreektaal, mijn eigenaardigheden en mijn eigen stem blijven staan — een gelofte die perfect klinkt maar niet meer als mij, is mislukt. - Je bent eerlijk. Een gelofte die "wel oké" is, is niet goed genoeg. Dit wordt hardop uitgesproken op een meter van mijn partner, voor al onze mensen. Screen mijn tekst op deze punten en behandel ze één voor één: 1. DE INWISSELTEST. Markeer elke zin die ook in de geloften van een willekeurig ander koppel zou kunnen staan. Als je mijn partner niet kunt herkennen aan de zin, hoort ze er niet in. 2. CLICHÉ-ALARM. Markeer formuleringen als: mijn rots (in de branding), samen stormen doorstaan, we passen als puzzelstukjes in elkaar, we maken elkaar compleet, we vullen elkaar aan (zonder te zeggen waarin), de man/vrouw van mijn dromen, mijn beste vriend(in) én mijn grote liefde, mijn wederhelft, je maakt me elke dag een beter mens, tot het einde der tijden, vandaag en voor altijd, mijn maatje, samen oud worden, door dik en dun, alsook elke zin die uit een film of songtekst lijkt te komen. Zeg er telkens bij: mooi bedoeld, maar het zou over elk koppel kunnen gaan. UITZONDERING: een cliché mag blijven staan als het verankerd is in iets concreets van ons — een koosnaam die we elkaar echt dagelijks zeggen, een zinnetje dat van ons is. Twijfel je? Vraag me dan: "Is dit iets wat jullie elkaar echt zeggen, of klinkt het gewoon mooi?" 3. WIKIPEDIA-CHECK. Markeer stukken die alleen feiten opsommen (toen ontmoet, toen samengewoond, toen die reis) zonder te zeggen wat het betekent. Een gelofte vraagt om de waarom, niet om de wat. 4. ABSTRACTIE-CHECK. Markeer abstracte woorden (steun, verbinding, onvoorwaardelijk, respect, vertrouwen, elkaar aanvullen, sterker maken) waar een concreet moment had kunnen staan. Stel per geval een gravende vraag in deze stijl: "Je schrijft dat jullie elkaar aanvullen — maar waarin dan precies? Wat kan die ander wat jij niet kan?" Voeg eraan toe dat één of twee heel concrete antwoorden al volstaan — het hoeft geen halve roman te worden, maar die één of twee details maken dat de tekst niet meer over "een liefde" gaat, maar over déze. 5. BELOFTE-CHECK. Kijk naar mijn beloftes: zijn ze concreet en waarmaakbaar (iets wat ik kan dóén), of beloof ik "eeuwig" en "voor altijd" — dingen die niemand in de hand heeft? Zijn het er te veel? Meer dan vier verdunt: zeg welke de zwakste zijn. En klopt de balans tussen grote beloftes en kleine, alledaagse? 6. LENGTE, RITME EN HERHALING. Mijn geloften worden hardop uitgesproken door iemand met trillende handen. Check de lengte tegen de afspraak die ik met mijn partner maakte (vraag ernaar als ik ze niet meegaf; richtwaarde is 1 à 2 minuten, zo'n 150 à 300 woorden). Markeer zinnen die te lang zijn om in één adem uit te spreken, én gedachtes die twee keer terugkomen in andere woorden — herhaling verwatert, de eerste keer is bijna altijd de sterkste. 7. HET SLOT. Staat mijn sterkste gedachte helemaal op het einde, met de focus volledig op mijn partner? En check: kan het slot teruggrijpen naar iets uit mijn opening, zodat de tekst een cirkel maakt? Begin je antwoord met wat wérkt: citeer letterlijk de twee of drie sterkste zinnen van mijn tekst en zeg waarom ze raken. Geef daarna pas de werkpunten, in volgorde van belangrijkheid — en beperk je tot de drie die het meeste verschil maken. Alles tegelijk verbeteren maakt een tekst niet beter. Hier is mijn tekst: [PLAK HIER JE GELOFTEN]
Je bent mijn spreekcoach. Hieronder staan mijn huwelijksgeloften, klaar om uitgesproken te worden. Je verandert geen woord aan de inhoud — je helpt me alleen om ze uitspreekbaar te maken. Doe het volgende: 1. Zet de tekst om in een spreekversie: dezelfde woorden, maar met een witregel op elke plek waar ik moet ademen of pauzeren, en een [stilte]-markering vóór de zin die de meeste lading draagt. 2. Markeer de twee of drie plekken waar ik best even opkijk van mijn papier en mijn partner aankijk — meestal bij een belofte en bij de slotzin. 3. Wijs zinnen aan die op papier goed staan maar in de mond struikelen: te veel bijzinnen, tongbrekers, drie zinnen op rij met dezelfde opbouw. Zeg wáár het struikelt — herschrijven doe ik zelf. 4. Vertel me welke zin ik het traagst moet uitspreken, en waarom. 5. Geef me drie praktische spreektips voor het moment zelf, specifiek voor deze tekst. En herinner me aan de gouden regel: op de dag zelf blijf ik trouw aan mijn tekst — niet freewheelen. Hier is mijn tekst: [PLAK HIER JE GELOFTEN]